Wanneer:
12 november 2020 @ 09:30 – 13:00
2020-11-12T09:30:00+01:00
2020-11-12T13:00:00+01:00
Waar:
Amersfoort
Kosten:
Gratis
Contact:
Stichting PubliekPrivaat
033-4546669

Overweegt u mee te doen aan het overleg en wilt u ter informatie de volledige stukken voor het overleg ontvangen, stuur dan een mail aan secretariaat@stichtingpubliekprivaat.nl onder vermelding van het onderwerp van het overleg

 

Voor overheidsfunctionarissen en groenbedrijven
Met medewerking van branchevereniging VHG

Programma

  1. Ontvangst met koffie / thee
  1. Opening door de dagvoorzitter

De bijeenkomst is uitsluitend gebaseerd op specifieke aansprekende praktijkvoorbeelden van de initiatiefnemers en deelnemers. De deelnemers kunnen bij opening van de bijeenkomst melden welke vraag- en probleempunten zij zelf aan de orde willen stellen. Tijdens de bijeenkomst zullen deze problemen grondig worden behandeld, samen met een aantal van de al genoemde onderwerpen onder agendapunt 3, middels praktische intervisie met elkaar en met aanwezige vakdeskundigen.

Doelstellingen:

-Samenwerking tussen gemeenten, burgers en bedrijven in openbare ruimte;
-Kostenreductie, risicoreductie en kwaliteitsverbetering in de openbare ruimte.

  1. Door gemeenten, bedrijven en branchevereniging VHG zijn vooraf de volgende concrete vraag- en aandachtspunten ingediend:
  • Bewoners met initiatieven om hun wijk of buurt mooier, leefbaarder en beter te maken, lopen tegen allerlei wet- en regelgeving aan.
  • Durft u de gehele herinrichting van uw bestaande wijk uit te besteden over een periode van 10 jaar (betaalbaar groenonderhoud en doordachte groenrenovatie)?
  • Social return: inzet medewerkers sociale werkplaatsen en lokale betrokkenheid en verbondenheid
  • Onderhoud is over veel disciplines verspreid en daarom is het niet altijd even makkelijk die kennis allemaal in huis te hebben. Daarvoor moeten verschillende expertises gekoppeld worden en kunnen verschillende oplossingen goed met elkaar vergeleken worden. Kennis moet bij elkaar gebracht worden en toegankelijk en vergelijkbaar gemaakt worden voor de directe gebruiker of opdrachtgever
  • Architecten zijn belangrijke beslissers als het gaat om bestekken. In die bestekken wordt niet altijd goed rekening gehouden met uitvoeringsaspecten van gemaakte keuzes. Bedrijven zouden in een tijdig stadium kennis moeten kunnen nemen van bestekken en ze zomogelijk moeten kunnen beoordelen
  • Laat bestekken vooraf onafhankelijk beoordelen op kwaliteit en op milieutechnisch gebied. Vraag technische ondersteuning bij het maken van voorschriften. Deskundigen kunnen beoordelen wat maakbaar en haalbaar is en wat niet
  • Er zijn knelpunten tussen prijsniveaus openbare markt in relatie tot drempelbedragen in onderhandse aanbestedingen. Ook de relatie prijs-kwaliteit staat regelmatig onder druk
  • Invulling EMVI-criteria door opdrachtgever – EMVI-criteria geven vaak geen meerwaarde maar zijn juist zo algemeen dat de prijs toch vaak de doorslag blijkt te geven. Is dit een bewuste keuze of is de kennis van de opdrachtgever niet toereikend? Hoe controleert de opdrachtgever de EMVI-toepassing?
  • Inzet medewerkers vanuit de Participatiewet is moeilijk. Het succesvol inregelen van participatie waarbij mogelijk ook mensen vanuit kaartenbakken  (mn oude WWB) moeten worden ingezet, is een hele uitdaging.
  • Beeldversobering: hoe wordt dit door gemeenten naar de bewoners gecommuniceerd? De aannemer wordt hier namelijk telkens op aangesproken en dat is onwenselijk
  • De langere termijn visie van gemeenten op de participatiewet is nog niet duidelijk. Het is niet duidelijk welke rol we krijgen vanuit de gemeenten
  • We moeten kwaliteit leveren voor een te lage prijs die in de markt ontstaat, waarbij tot overmaat van ramp ook te vaak het plan van aanpak door de gemeente niet wordt gecontroleerd
  • Gemeenten bezuinigen op onderhoud waardoor omgeving verloedert en waarde huizen daalt en de criminaliteit toeneemt
  • Vanuit oogpunt van burgerparticipatie mogen burgers beslissen hoe ze hun omgeving willen inrichten. Soms botsen de keuzes van burgers met wet en regelgeving. Het is niet duidelijk hoever bewoners mogen gaan met hun keuzes. We zoeken daar momenteel een evenwicht in.
  • We merken de invloed van de grote hoeveelheid graafwerkzaamheden in de openbare ruimte, in opdracht van netwerkbeheerders, op de kwaliteit en duurzaamheid van de openbare ruimte.
  • Zelfbeheer en participatie kosten erg veel tijd van de organisatie. Er zijn veel obstakels in de buitenruimte. Duurzaamheid moet op de agenda maar we onderzoeken in welke vorm.
  • We zitten met een veelheid aan met elkaar samenhangende problemen en aandachtspunten, die te maken hebben met capaciteit, beheer, nieuwe wetgeving onkruidbestrijding en verbod chemische middelen, en verlaging van budgetten.
  • We ervaren knelpunten bij samenwerking provincie / gemeenten, een tendens tot afname van afvalscheiding, toenemende overlast van bomen (schaduw, te groot, meer luizen). Dit terwijl groen juist belangrijk is.
  • We hebben in onze gemeente ca. 100 km recreatieve fietspaden die bestaan uit diverse soorten half verharding. We moeten nieuw beleid maken nu we geen bestrijdingsmiddelen meer mogen gebruiken.
  • Wij hebben moeite met het vinden van deelnemers voor de social return paragraaf in onze bestekken.
  • We willen duurzaamheid hoger op de agenda krijgen maar weten niet hoe
  • We willen waar mogelijk de Europese aanbestedingsrichtlijnen niet volgen
  • Bewoners willen en doen steeds meer aan onderhoud en beheer openbare ruimte. We worstelen met de vraag wat de gemeente mag en kan loslaten en aan de bewoners overlaten. En we moeten vervolgens overdracht van taken, verantwoordelijkheden en budget gaan vormgeven
  • We ervaren problemen bij het enthousiast krijgen van bewoners om iets te kunnen betekenen in openbare ruimte (samen met de gemeente).
  • We werken aan inzet van medewerkers in sociale werkplaatsen en lokale betrokkenheid en verbondenheid. Trefwoorden: participatie: verplichtingen, re-integratie, langdurige werkloosheid
  • We hebben nog te vaak een mismatch tussen enerzijds de beleidskaders van de gemeenteraad en anderzijds de belangen van burgers in de wijken. We willen het verwachtingspatroon van de burger beter sturen. Op papier ziet het er vaak mooi uit maar in de praktijk zijn de burgers het er vaak niet mee eens.
  • We moeten EMVI-criteria opstellen voor aanbestedingen in de openbare ruimte maar we hebben er veel moeite mee. Bovendien moeten we ook duurzaamheid meenemen in deze EMVI-criteria en dat lijkt het allemaal juist nog moeilijker te maken
  • Er lijkt een spanningsveld te bestaan tussen duurzaam inkopen versus budgetverlaging. Voorbeeld: afval scheiden betekent hogere schoonmaakkosten. Voorbeeld 2: duurzame producten inkopen betekent hogere aanschaf- en verwerkingskosten. De kunst is om duurzaamheid hand in hand te laten gaan met kostenbesparingen.
  • Het is moeilijk om werkbare duurzaamheidscriteria op te nemen in bestekken en vervolgens op transparante criteria te gunnen.
  • Er is een intensieve zoektocht gaande naar de aanvaardbare grenzen van samenwerking tussen overheid en burgers in de openbare ruimte. Moeten we meer loslaten? Hoeveel? Wat kunnen we aan burgers overlaten? En er is regelgeving die als een sta in de weg wordt ervaren.
  • We willen beleid tot stand brengen waarin budget dat eerst voor de aannemer was bestemd, wordt gealloceerd in de wijk waarbij participatie en wijkbeheer in de wijk zelf komen te liggen en de aannemer vanuit de wijk ter verantwoording kan worden geroepen als het niveau niet wordt gehaald.
  • Hoe kunnen we het aanbesteden van onderhoud en beheer van de openbare ruimte vereenvoudigen. Doel: minder bureaucratie; beter proces, betere output, goede afstemming regie uitvoering, minder “faalkosten”. Waar is vereenvoudiging in EMVI mogelijk?
  • Onduidelijkheid bij Duurzaamheid en samenwerking in plan van aanpak bij Emvi aanbestedingen. Niet helder bij beoordeling. Het wordt slechts ondoorzichtiger
  • Uitvragen EMVI richten zich niet op duurzaamheid, anders dan het vragen van wat certificaten.
  • We moeten EMVI-criteria opstellen voor aanbestedingen in de openbare ruimte maar we hebben er veel moeite mee. Bovendien moeten we ook duurzaamheid meenemen in deze EMVI-criteria en dat lijkt het allemaal juist nog moeilijker te maken
  • In het kader van bezuiniging lopen we net als vele gemeenten aan tegen: a) versobering van de openbare ruimte b) lager onderhoudsbeheer. Hoe communiceren we dit met de bewoners?
  • Nieuwsgierig naar ervaringen van gemeenten en opdrachtnemers bij de uitvoering van integraal onderhoud (het reguliere “hoogfrequentie” onderhoud van groen, grijs en straatmeubilair). Lukt het om dit door integratie van werkzaamheden efficiënter te maken?
  • Duurzaamheid openbare ruimte. Financieel zijn budgetten leidend in onderhoud. Zijn er dus financieel aantrekkelijke mogelijkheden in de Openbare ruimten (goedkope investeringen)?
  • Hoe beoordeel je de mate van social return van opdrachtnemers op een objectieve manier?
  • Hoe pakken we na het verbod van roundup in 2015 de onkruidbestrijding aan
  • Het moet steeds goedkoper en slimmer in de aanleg van de openbare ruimte. Hoe borg je dat het uiteindelijk ook te beheren valt.
  1. Slotronde en afsluiting
  • Iedereen krijgt de kans tot een laatste woord, een slotconclusie en het doen van een persoonlijke aanbeveling. Ook hiervan wordt verslag opgemaakt.

 

Deel dit bericht: